Φόρτωση Εκδηλώσεις

Μία μέρα του χρόνου καθιερώθηκε ως γιορτή αφιερωμένη στους γέροντες και στις γερόντισσες του Λευκοχωρίου, τιμώμενη από όλους τους νέους. Αφορμή για τη “γιορτή των γερόντων” ή το “γλέντι των γερόντων”, όπως λέγεται, ήταν το παράπονο ενός ηλικιωμένου προς έναν νέο της εποχής, για τους νεότερους που κάθε καλοκαίρι μαζεύονταν μεταξύ τους χωρίς να δίνουν σημασία στους γέρους.

Η αρχή έγινε το 1967. Καθιερώθηκε η γιορτή να γίνεται κάθε χρόνο το Σάββατο μετά τον δεκαπενταύγουστο. Στην πλατεία του χωριού γίνεται το γλέντι με παραδοσιακό λαϊκό συγκρότημα.

Οι γέροντες σέρνουν πρώτοι τον χορό, με το γνωστό παιχνίδι της φωτιάς, κατά το οποίο ένας νέος προσπαθεί να ανάψει το χαρτί που κρέμεται πίσω από το σακάκι του πρώτου χορευτή, με τον στερεότυπο στίχο: “δεν τ’ ανάβεις δεν μπορείς – θα τ’ ανάψω και θα δεις”.

Ακολουθεί ο χορός του πιπεριού με το τραγούδι: “πώς το τρίβουν το πιπέρι, του διαβόλου οι καλογέροι”.

Κι “έτριβαν” το πιπέρι, πότε με τη μύτη τους, πότε με το γόνα τους… Όταν οι γέροντες κουράζονταν, έδιναν τη θέση τους στους νέους και το γλέντι συνεχιζόταν ως το πρωί.

Η Δόμνα Σαμίου, εντυπωσιασμένη από τη γιορτή των γερόντων στο Λευκοχώρι, λέει: “Το καινούριο αυτό έθιμο της γιορτής των γερόντων που βρήκαμε εδώ στο Λευκοχώρι, μας ξάφνιασε γιατί σε άλλα μέρη που πάμε, ακούμε για έθιμα που χάνονται, ενώ εδώ έχουμε ένα έθιμο που δημιουργείται και που έχει σαν βάση το σεβασμό προς τους γεροντότερους”.

Πράγματι, η γιορτή των γερόντων στο Λευκοχώρι τιμά και τους γέρους του χωριού και τους νέους αλλά και το ίδιο το χωριό.